بای پس قلب چیست؟

عمل جراحی قلب باز یک نوع عمل جراحی است که در آن قفسه سینه باز شده و عمل جراحی بر روی عضلات، دریچه ها، و یا شریان های قلب انجام می گردد.


بای پس قلب چیست؟​

با توجه به سازمان ملی قلب، ریه و خون (NHLBI)، پیوند بای پاس عروق کرونر (CABG) رایج ترین نوع عمل قلب باز انجام شده بر روی بزرگسالان است. در خلال این جراحی، یک شریان یا ورید سالم به عروق کرونر مسدود شده پیوند زده می شود (متصل). این روش اجازه می دهد تا شریان پیوند زده شده شریان مسدود شده را برای رساندن خون تازه به قلب دور بزند.

عمل جراحی قلب باز گاهی اوقات عمل جراحی قلب سنتی نامیده می شود. امروزه، بسیاری از روش های جدید عمل قلب نه با دهانه ای گسترده بلکه با یک برش کوچک انجام می دهند. بنابراین، اصطلاح “عمل جراحی قلب باز ” می تواند گمراه کننده باشد.


چه زمانی عمل جراحی قلب باز مورد نیاز است؟​

عمل جراحی قلب باز ممکن است به منظور یک عمل جراحی عروق کرونر انجام شود. یک پیوند بای پس عروق کرونر ممکن است برای افراد مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب لازم باشد.

بیماری عروق کرونر قلب زمانی رخ می دهد که رگهای خونی که خون و اکسیژن را به عضله قلب فراهم می کنند، باریک و سخت گردند. این حالت اغلب سخت شدن شریان ها نامیده می شود.

https://drhsnajafi.com/wp-content/uploads/2015/11/گرفتگی-عروق.jpg
این سخت شدن زمانی رخ می دهد که مواد چرب به شکل یک پلاک بر روی دیواره های عروق کرونر رسوب می کنند. این پلاک شریان ها را باریک ساخته، و حرکت خون از طریق آن را دشوار می سازد. هنگامی که خون نتواند به درستی به قلب جریان یابد، حمله قلبی ممکن است رخ دهد.
با توجه به موسسه ملی بهداشت، یک CABG حدودا چهار تا شش ساعت طول می کشد. به طور کلی این مراحل اولیه انجام می شود:

-بیمار تحت بیهوشی عمومی قرار می گیرد. این تضمین می کند که بیمار در خواب خواهد بود و در تمام طول عمل جراحی هیچگونه دردی احساس نخواهد کرد.

-جراح برش ۸- ۱۰ اینچی در قفسه سینه ایجاد میکند.

-جراح برای دسترسی به قلب، تمام یا بخشی از استخوان های قفسه سینه را برش می دهد.

-هنگامی که قلب قابل مشاهده گردید، بیمار ممکن است به یک دستگاه بای پس قلب و ریه متصل شود. دستگاه خون را از قلب دور می کند به طوری که جراح بتواند عمل را انجام دهد. برخی از روش های جدیدتر از این دستگاه استفاده نمی کنند.

-جراح از یک رگ و یا عروق سالم استفاده می کند تا یک مسیر جدید در اطراف شریان مسدود شده ایجاد کند.

-جراح سینه را با سیم بسته ، و این سیم ها را در داخل بدن قرار می دهد.

-برش اصلی بخیه می گردد.

گاهی اوقات آبکاری استرنوم sternal plating برای افراد در معرض خطر، از جمله افراد با سن بالا و یا افرادی که جراحی های متعدد داشته اند انجام می شود. این زمانی است که سینه با ورق های کوچک تیتانیوم پس از عمل جراحی دوباره متصل می گردند. ادامه مطلب در سایت دکتر نجفی متخصص قلب و عروق


 

موضوعات مشابه

این وسایت توسط ایکس زد ان هاستینگ میزبانی و پشتیبانی میشود.جهت خرید هاست کلیک کنید .
بالا